apollo, probably
ik heb veel nagedacht over het idee van muzen de laatste tijd en ik denk dat ik je heb misbruikt niemand wil gereduceerd worden tot de lessen die ze iemand hebben geleerd of de ervaringen die ze hebben gefaciliteerd je wil gezien worden als mens en daar zit ik dan, met mijn denkbeeldige typmachine mijn gekrenkte hart uit te wringen en ik projecteer het allemaal op jou het spijt me jij hebt hier niet om gevraagd het enige wat je deed is naar me kijken met jouw mooie ogen en lachen om mijn grapjes je vroeg naar me met oprechte interesse en ik maakte een martelaar van je, een manic pixie dream girl gestorven voor mijn verhaallijn vanaf nu geen muzen meer schrijf ik, vanachter mijn typmachine hart nog kloppend in mijn rechterhand
Dit gedicht is geschreven door mij, Nena Veenstra. Delen mag, maar graag wel met vermelding van mijn naam. Bedankt voor het lezen!
Smaakt dit naar meer? Misschien is mijn dichtbundel tegen alle verwachtingen in wat voor jou! Bestellen kan hier of via de button hieronder. Dankjewel!